Posts

മമ ചാരെ

പ്രസ്സന്ന വദനം, കൃശ ഗാത്രം കാര്‍മുകില്‍ വര്‍ണ്ണ കൂന്തലധികം ഏവം ദൃശ്യ മാത്രേ പ്രണയ മുക്തം പ്രേമാധി പ്രേമം തവ രൂപേ മമ ചാരെ നിന്‍ കടാക്ഷം

നീ

സിന്ദൂരം തൂകിയ സന്ധ്യയില്‍ നിലാവില്‍ ചാലിച്ച കുറിയും അണിഞ്ഞു മഞ്ഞിന്‍ മുഖപടത്തെ തൊട്ടുതലോടി മെല്ലെ ഒരു കാറ്റായി നീ എന്‍ അരുകിലെത്തി,

മോഹം എന്ന് പറഞ്ഞു

മലര്‍ ഇതള്‍ വിരിയുന്ന നിന്‍ അധരത്തിന്‍ മധു നുകരുവാന്‍ മോഹം. കവിളിണ തഴുകുന്ന മൃദു പവനന്‍ ആകും ഞാന്‍ നിന്‍ കാര്‍മുകില്‍ വാര്‍മുടി മാടി ഒതുക്കി. മിഴിയിണകളില്‍ എന്‍ അധരപുഷ്പം അര്‍പ്പിക്കാം . കരിമുകിലില്‍ വിടരുന്ന ചന്ദ്ര ബിംബ നയനെ , നീ ചിരിച്ചാല്‍ ഒരു വൃന്ദാവനം പൂത്തു നില്ക്കുന്നു . പിണങ്ങിയാല്‍ തിരി മങ്ങി എരിയുന്ന ദീപം ..

എന്റെ ഓര്‍മ്മ

ഒരു പിടി ഓര്‍മ്മകള്‍ എന്‍ ഹൃദയത്തില്‍ നീ എഴുതിവച്ചു ഒരു നല്ല ചിത്രത്തിന്‍ വര്‍ണമായി നീയെന്നില്‍ . നീയാം പ്രകാശം എന്‍ ഹൃദയത്തില്‍ ഞാന്‍ തെളിച്ചു ഒരു മണ്‍ ചിരാധിന്‍ ദീപമായി

പ്രണയ സാഫല്യം

ഒരു പൂവിനും തന്‍ മലരില്‍ നിന്നുയരുന്ന മധുരമ പ്രണയത്തിന്‍ തേന്‍ തുള്ളികള്‍ എന്ന് ഓര്‍ത്തുകൊണ്ട്‌ മറഞ്ഞു പോകുന്ന മഞ്ഞു കാലവും , വഴി മറക്കുന്ന മായ മഴ കാലവും. എന്‍ പ്രിയനോട് എനിക്ക് തോന്നിയ അനുരാഗങ്ങള്‍ മന്ദാര മലരുധിരുന്ന നറുമണമായി ഒരിക്കലും എന്നില്‍ നിന്നും മായാതെ ആയെങ്കില്‍ . കാര്കുഴല്‍ തഴുകുന്ന കാറ്റായി അവന്‍ കൈകള്‍ എന്‍ കരിമഴി എഴുതുന്ന കനവുപോലേ എന്നാലും എന്നുളില്‍ നിശാഗന്ധി പൂക്കള്‍ വിരിയുന്നു നിലവിനേ സ്നെഹിക്കാനായി പ്രണയം ഒരു മധുരം എങ്ങില്‍ .. ഹൃദയം ഒരു പനിനീര് ദളം എന്നും നിനക്കായ് കാത്തു നില്‍കുന്ന ഒരു വാടാമലര്‍ ...........

ഒരു ഗസല്‍

പൂമൊട്ടുകള്‍ വിരിഞ്ഞത് കൊഴിയനെങ്ങില്‍ ... പൂമണം എന്തിന് തന്നു ????? മാരിവില്‍ തെളിഞ്ഞത് മായാനെങ്ങില്‍ വര്‍ണ്ണങള്‍ എന്തിനു കൊടുത്തു . ഏഴ് വര്‍ണങ്ങള്‍ എന്തിനു കൊടുത്തു ??? നീയും ഞാനും അകലനെങ്ങില്‍ നമുക്കു പ്രണയം എന്തിനു തന്നു ?? എന്തിനു നമുക്കു സ്വപ്നം എന്തിനു തന്നു ?? ഞാന്‍ നട്ട പിച്ചകത്തിനു പൂവ് വന്നു , പൂമണം ഇല്ലാതെ വന്ന കാറ്റിനു സുഗന്ധം കൊടുത്തു . പല നാളായി ഞാന്‍ കണ്ട സ്വപനങ്ങള്‍ ...... ഒരു നാളില്‍ ഇല്ലാതായി , ഒരു പാടു നാളുകള്‍ ഇനിയും ബാക്കി ..... ഒരുപാടു ദൂരം ഇനിയും ബാക്കി .